OP KOUDE WINTERDAGEN BRENGT WIRIC WARMTE ROND IN SINT-TRUIDEN. STADSDIENSTEN, RUSTHUIZEN EN SCHOLEN, ALLEMAAL VERWARMEN ZE ZICH AAN VERSE SOEP VAN WIRIC. EEN BLIK IN DE POTTEN VAN ONZE GROOTKEUKEN.
Van de herfst- tot de krokusvakantie borrelt in de keuken van Wiric elke dag 150 à 200 liter verse soep. Om 9u ’s ochtends beginnen onze koks eraan. Morgen staat er knolseldersoep op het menu. Chef-kok – ‘of zeg maar keukenprinses’ – Mieke verdeelt de groenten over verschillende stations.
Eén van haar rechterhanden is Steven. "Gisteren heb ik een hele emmer pompoenen gesneden voor de soep van vandaag”, zegt Steven fier. “Ajuin is mijn specialiteit. Ik snij die zo klein mogelijk. Prutswerk, dat vind ik echt fijn. Vandaag snijden we knolselder voor de soep van morgen.”
Geconcentreerd schilt, snijdt en hakt Steven de knolselder tot kleine stukken. Het is belangrijk dat de groenten fijn genoeg zijn om de mixer niet te overbelasten. Op vijf minuten tijd jaagt hij er vijf knolselders door. Efficiënt én precies. “Natuurlijk. Ik kan goed met grote messen werken. Ik snij nooit in mijn vingers, hoor.”
“Mijn papa heeft mij leren koken”, vertelt Steven. “Samen maken we spaghettisaus, woksaus, stoofvlees… Het is dus logisch dat ik hier in de grootkeuken werk.
Elke maandag help ik ook in de Ambachtelijke Bakkerij. Ik kook heel graag. Ik leer hier ook nog nieuwe dingen, zoals puree stoempen. Het fijnste is natuurlijk proeven. De beste soep? Tomatensoep met ballekes, da’s een feestmaaltijd! Die van mijn oma is de lekkerste. Ze maakt die altijd met Kerst.”
Maar vandaag staat er dus pompoensoep op het menu. Tegen 10u gaat de pompoen van gisteren in de potten. Nog een bouillonblokje, een snuifje zout, peper en liefde. Mixen, en klaar! “Dit is mijn favoriete moment. Nu kunnen we met het keukenteam op ons gemak een lekkere tas soep drinken”, zegt Steven.
11u: De mannen maken zich klaar om Sint-Truiden te bevoorraden. “Heel fijn dat we iets kunnen geven aan de stad.” Ze dragen de grote ketels soep per twee in de busjes. Steven heeft een plakker om zijn vinger. “Ik heb mij gesneden. Een klein accidentje, dat kan gebeuren”, lacht hij.
“Dag iedereen!”, binnen zonder bellen heet dat zeker? In de Schepen De Jonghstraat stappen Maarten en Steven gezwind de Sint-Jan Berchmansschool binnen, de trappen op, recht naar de leraarskamer. Daar wacht een breed lachende directrice Ilse Schoofs de heren op. “Aha! De soep is terug. Eindelijk!”
De school geniet al van voor corona van onze soep. 140 leerlingen en het voltallige leerkrachtenkorps: iedereen krijgt een tas. “We zijn er heel content van. Als onze kinderen deze soep proeven, willen ze die van het warm eten niet meer”, vertelt Ilse. “Tenminste, dat zeggen ze mij. Want ik ben pas sinds september in dienst en ga vandaag voor het eerst de soep proeven.” – “Dan hoop ik dat je morgen niet ziek bent”, lacht Steven.
En wat dacht je? Ook Ilse kan onze heerlijke soep niet weerstaan. “Overheerlijk”, knikt ze goedkeurend. “Wij werken met kinderen met een zorgnood en Wiric doet gelijkaardig werk voor volwassenen. Mensen met een beperking hun talenten laten ontdekken is onze missie. We vinden het dan ook heel fijn dat we soep van Wiric kunnen aanbieden, zeker als je weet dat verschillende van onze ex-leerlingen bij Wiric aan de slag zijn. Samenwerken en mekaar ondersteunen is een win-win”, vertelt Ilse.
Vorig jaar was de Sint-Jan Berchmansschool te laat om zich aan te melden voor de soep. Dat laten ze geen twee keer gebeuren. “Het was een barre winter”, lachen enkele leerkrachten. “Dit jaar stonden we daarom als eerste klaar om de soep weer te reserveren. Het is een groot verschil met soep uit andere grootkeukens, deze is écht heel lekker. Een warme troost op koude winterdagen.”
Steven Dedrij (34) sinds 2015 bij Wiric in dagbesteding.
Ontdek hier welke dromen wij samen met u zullen waar maken.
